Ο γνωστός Γεωπόνος Βασίλης Έξαρχος, αυτή τη φορά κάνει μια νέα παρέμβαση, βλέποντας πολλές νέες φυτείες ακτινιδίων να μην πηγαίνουν καλά (Φωτογραφία).
Οι αιτίες, βέβαια, είναι πάντα πολλές και χρειάζεται πολύ μεγάλη εμπειρία και γνώση για τον εντοπισμό τους.
Στο άρθρο αυτό θα αναφερθούμε σε μια από τις βασικές αιτίες που είναι συνήθης και είναι η περίπτωση όπου πολλοί παραγωγοί «βιάζονται» και προχωρούν άμεσα σε νέες φυτεύσεις πίσω από άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες που ξηλώθηκαν πρόσφατα… όπως πίσω από παλιά ακτινίδια, ροδάκινα, κεράσια κ.α.
Βασικό πρωτόκολλο στη δενδροκομία για μία επιτυχημένη φύτευση είναι η καλή προετοιμασία του χωραφιού και οι καλλιέργειες που θα προηγηθούν πριν τη φυτεία…
Πολλοί ακτινιδιοπαραγωγοί, όπως προαναφέραμε, επαναφυτεύουν άμεσα πίσω από παλιά ακτινίδια ή άλλα δέντρα που ξηλώθηκαν πρόσφατα, χωρίς να κάνουν την προβλεπόμενη τριετή (έως πενταετή)αμειψισπορά με λειμώνια φυτά (τριφύλλι, βίκος κ.ά.)εναλλάξ με αγρωστώδη (σιτάρι, κριθάρι κ.ά.), όπως επιβάλλεται.
Το ίδιο πρόβλημα, βέβαια, εμφανίζεται και στις νέες φυτεύσεις που γίνονται ανάμεσα σε παλιά ακτινίδια (αυτό, βέβαια, είναι ελληνική «εφεύρεση»), όπου ο παραγωγός σκέφτεται την «ανανέωση» του κτήματος, δηλαδή να κόψει τα προβληματικά παλιά φυτά και να βάλει νέα, ανάμεσα στα παλιά που είναι ακόμη υγιή.
Σε κάθε περίπτωση, οι λόγοι της αποτυχίας της άμεσης επαναφύτευσης πίσω από δενδρώδεις καλλιέργειες που ξηλώθηκαν πρόσφατα από το κτήμα είναι οι εξής:
- Η διατήρηση στο έδαφος του γενικού μολυσματικού φορτίου, όπως της φυτόφθορας, της αρμιλάριας, των νηματωδών κ.ά. από την προηγούμενη δενδρώδη καλλιέργεια.
- Το συμπιεσμένο έδαφος από τα «πατήματα» των μηχανημάτων της προηγούμενης δενδρώδους καλλιέργειας, το οποίο θα εμποδίζει τη σωστή ανάπτυξη των νέων φυτών… ενώ η τριετής ή πενταετής αμειψισπορά, επιτυγχάνει βελτίωση της δομής και του αερισμού του εδάφους, με ό,τι αυτό θετικό συνεπάγεται για την υγιή ανάπτυξη των νεοφυτευμένων ακτινιδίων.
- Επίσης το ριζικό σύστημα της νέας καλλιέργειας αναπτύσσεται ακριβώς στο ίδιο βάθος με της (προηγούμενης) παλιάς καλλιέργειας, η οποία, επί τόσα χρόνια, έχει «εξαντλήσει» τα θρεπτικά συστατικά από το ίδιο σημείο του εδάφους, ενώ η αμειψισπορά που θα προηγηθεί θα «ξεκουράσει» το έδαφος.
- Σε πολλές περιπτώσεις η συνεχής καλλιέργεια πολυετών δενδρωδών φυτών αυξάνει την αλατότητα του εδάφους, μιας και τα λιπάσματα και το νερό άρδευσης πέφτουν στο ίδιο σημείο, δηλαδή περιμετρικά των φυτών.
- Υπάρχει πιθανότητα αλληλοπάθειας (όπου τα φυτά εκλύουν από την ρίζα ουσίες που είναι τοξικές για άλλα φυτά) ως άμυνα μεταξύ των ακτινιδίων και άλλων δέντρων, κάτι που η επιστήμη ακόμη διερευνά και μάλλον θα αποδειχθεί στο μέλλον.
Η τριετής ή πενταετής αμειψισπορά πριν από τη φύτευση θα ενισχύσει τη βιοποικιλότητα του ενεργού, ωφέλιμου μικροβιώματος του εδάφους, με ό,τι αυτό θετικό συνεπάγεται για τα νέα ακτινίδια.
Αγαπητοί ακτινιδιοπαραγωγοί, μην καταστρατηγείτε την επιστήμη.
Σκεφτείτε όπως και οι συνάδελφοί σας ακτινιδιοπαραγωγοί της Νέας Ζηλανδίας, κάντε μακροχρόνιο προγραμματισμό.
Μη βιάζεστε σε μια καλλιέργεια που έχει τόσο υψηλό κόστος εγκατάστασης και ρισκάρετε να χάσετε τα πάντα.
Κάντε σωστή και προγραμματισμένη προετοιμασία.
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός
Γράφει ο Γιάννης Τσιμπονίδης