Σφοδρή κριτική στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της πείνας στην υποσαχάρια Αφρική ασκεί το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο (ΕΕΣ) σε σημερινή του έκθεση (19 Νοεμβρίου 2025), χαρακτηρίζοντας τις δράσεις «άστοχες, αναποτελεσματικές και χωρίς ώθηση για βιώσιμη αλλαγή».

Παρά τα δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν δρομολογηθεί την τελευταία δεκαετία – πάνω από 17 δισ. ευρώ σε συμβάσεις, με τα μισά να αφορούν την υποσαχάρια Αφρική – η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη. Σύμφωνα με το ΕΕΣ, η απουσία σαφούς στρατηγικής και επιστημονικά τεκμηριωμένης στόχευσης ακυρώνει το δυνητικό αποτέλεσμα των επενδύσεων, ενώ τα έργα συχνά δεν καλύπτουν τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς ούτε απαντούν στις βαθύτερες αιτίες της επισιτιστικής κρίσης.

Αδυναμίες και κίνδυνος αποτυχίας του στόχου «μηδενική πείνα»

Οι ελεγκτές επισημαίνουν σοβαρή υστέρηση στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δράσεων, με αποτέλεσμα η Ευρώπη να κινδυνεύει να συνεχίσει να δαπανά δισεκατομμύρια χωρίς ουσιαστική αλλαγή στις ζωές των εκατομμυρίων που πεινούν. Το ποσοστό ακραίας φτώχειας στην υποσαχάρια Αφρική το 2024 ξεπέρασε το 67%, με δεκάδες εκατομμύρια παιδιά να υποφέρουν από σοβαρό υποσιτισμό. Με τον τρέχοντα ρυθμό, ο στόχος για «μηδενική πείνα» έως το 2030 θεωρείται ανέφικτος.

Η ανάλυση του ΕΕΣ καταδεικνύει επίσης αδυναμίες στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των προγραμμάτων, καθώς δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη οι τοπικές ιδιαιτερότητες, ενώ η παρακολούθηση και αξιολόγηση της προόδου παραμένουν τυπικές. Παράγοντες όπως η κλιματική κρίση, οι συγκρούσεις και η πολιτική αστάθεια επιτείνουν τη δυσκολία, αλλά το ΕΕΣ επιμένει ότι χωρίς στοχευμένη στρατηγική και αυστηρότερα κριτήρια προτεραιοποίησης, η ευρωπαϊκή βοήθεια χάνεται μαζί με κάθε ελπίδα προόδου.

Έκκληση για ανασχεδιασμό πολιτικής

Η έκθεση καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προχωρήσει σε θεμελιώδη ανασχεδιασμό της πολιτικής της: να διοχετεύει τη βοήθεια στα σημεία όπου καταγράφονται οι πιο οξείες επισιτιστικές κρίσεις, να θέτει αυστηρά και διαφανή κριτήρια αξιολόγησης και να εξασφαλίσει ότι κάθε ευρώ οδηγεί σε μετρήσιμο, βιώσιμο αποτέλεσμα.

Τα ευρήματα δεν αφορούν μόνο την ΕΕ αλλά ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, καθώς το φάσμα της πείνας εξακολουθεί να καθορίζει την καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων. Η Ευρώπη καλείται να αναμετρηθεί με τη δική της ευθύνη: όχι απλώς να προσφέρει βοήθεια, αλλά να διασφαλίσει ότι αυτή πιάνει τόπο και αλλάζει ζωές.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ