Ο Χοσέ Αλμπέρτο Μουχίκα Κοράντο, ο “Πέπε”, ο τελευταίος Τουπαμάρος, ο πρόεδρος που έζησε σαν απλός πολίτης, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά ταπεινότητας και αληθινής πολιτικής. Η ιστορία του, γεμάτη αντιθέσεις και αγώνες, είναι μια υπενθύμιση ότι η πολιτική μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από κυνισμός και εξουσία.
Η πορεία του Μουχίκα ξεκίνησε από τα φτωχικά προάστια του Μοντεβιδέο, όπου εργάστηκε από μικρός για να στηρίξει την οικογένειά του. Η επαφή του με την αριστερή ιδεολογία και η ένταξή του στους Τουπαμάρος, τους αντάρτες που μάχονταν για κοινωνική δικαιοσύνη, διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του. Η φυλάκισή του κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, τα χρόνια της απομόνωσης και των βασανιστηρίων, δεν τον λύγισαν, αλλά τον έκαναν πιο σοφό και αποφασισμένο.
Όταν ανέλαβε την προεδρία της Ουρουγουάης το 2009, ο Μουχίκα αρνήθηκε να υιοθετήσει τον τρόπο ζωής ενός τυπικού πολιτικού. Συνέχισε να ζει στο αγρόκτημά του, οδηγώντας ένα παλιό Volkswagen Beetle και δωρίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του σε φιλανθρωπίες. Η απλότητά του και η ειλικρίνειά του τον έκαναν αγαπητό στον λαό της Ουρουγουάης και όχι μόνο.
Η ομιλία του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2013, όπου κατήγγειλε την καταναλωτική μανία και την αποξένωση της σύγχρονης κοινωνίας, έκανε τον Μουχίκα παγκοσμίως γνωστό. 1 Τα λόγια του, γεμάτα σοφία και ανθρωπιά, άγγιξαν τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων που αναζητούσαν έναν ηγέτη με αληθινές αξίες.
Ο Μουχίκα δεν ήταν ένας τέλειος άνθρωπος. Ήταν ένας επαναστάτης με αμφιλεγόμενες πράξεις στο παρελθόν, ένας πολιτικός που δεν φοβόταν να εκφράσει τις απόψεις του, ακόμη και αν αυτές ήταν αμφιλεγόμενες. Ήταν, όμως, ένας άνθρωπος με καρδιά, ένας ηγέτης που έθετε το συμφέρον του λαού πάνω από το προσωπικό του όφελος.
Η κληρονομιά του Μουχίκα είναι μια πρόκληση για όλους μας. Μας υπενθυμίζει ότι η πολιτική μπορεί να είναι μια δύναμη για το καλό, ότι η ταπεινότητα και η ειλικρίνεια είναι αρετές που πρέπει να εκτιμούμε και ότι η αληθινή ηγεσία δεν είναι θέμα εξουσίας και πλούτου, αλλά θέμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.
Ο Μουχίκα, ο “Πέπε”, ο τελευταίος Τουπαμάρος, ο πρόεδρος που έζησε σαν απλός πολίτης, θα μείνει για πάντα στη μνήμη μας ως ένας αληθινός ήρωας, ένας ηγέτης που μας έκανε να πιστέψουμε ότι ένας καλύτερος κόσμος είναι δυνατός.