Ο μύθος της Ατλαντίδας εξακολουθεί να γοητεύει την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες, όμως μια νέα αρχαιολογική ανακάλυψη επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για χαμένες πολιτείες και βυθισμένους κόσμους. Ερευνητές της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών εντόπισαν τα κατάλοιπα μιας εκτεταμένης πόλης κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, η οποία φαίνεται πως βυθίστηκε στη λίμνη Ισσύκ-Κουλ, την όγδοη βαθύτερη λίμνη του κόσμου, έπειτα από ισχυρό σεισμό τον 15ο αιώνα.
Οι υποβρύχιοι αρχαιολόγοι καταδύθηκαν στα παγωμένα νερά της λίμνης και αποκάλυψαν έναν πραγματικό θησαυρό: ερείπια μιας μεγάλης ορεινής πόλης, άγνωστης έως σήμερα, που λειτουργούσε ως εμπορικός κόμβος στον Δρόμο του Μεταξιού. Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνονται κτίρια από τούβλο, μια μυλόπετρα από μεσαιωνικό αλευρόμυλο, καθώς και ξύλινες δοκοί που διατηρήθηκαν εντυπωσιακά καλά. Σε βαθύτερα επίπεδα εντοπίστηκαν μεγάλα δημόσια κτίρια, πιθανώς τζαμί, λουτρό ή μαδρέσα, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχει η ανακάλυψη μιας εκτεταμένης μουσουλμανικής νεκρόπολης του 13ου αιώνα.
Οι αρχαιολόγοι βρήκαν σαφή ίχνη ισλαμικών ταφικών πρακτικών, με τους σκελετούς προσανατολισμένους προς την κιμπλά, γεγονός που επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας οργανωμένης κοινότητας. «Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι κάποτε υπήρχε πραγματικά μια αρχαία πόλη εδώ», δήλωσε εκπρόσωπος της Ρωσικής Γεωγραφικής Εταιρείας, που χρηματοδότησε την αποστολή.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή Βαλέρι Κόλτσενκο, η πόλη έσφυζε από εμπορική δραστηριότητα για περισσότερα από 1.500 χρόνια, από τον 2ο αιώνα π.Χ. έως τον 15ο αιώνα, αποτελώντας σταθμό για εμπόρους που αντάλλασσαν μετάξι, μπαχαρικά, μέταλλα και ιδέες. Οι κάτοικοι ενδέχεται να την εγκατέλειψαν πριν από τον σεισμό, ενώ νομαδικές φυλές ίσως κατέλαβαν τα ερείπια αργότερα. Τα ευρήματα έχουν ήδη σταλεί για εργαστηριακή ανάλυση και θα χρονολογηθούν με φασματομετρία μάζας, ώστε να αποκαλυφθεί με ακρίβεια η ηλικία τους.
Με πληροφορίες από Interesting Engineering, New York Post