Η Τουρκία αντιμετωπίζει ένα οικονομικό κενό που δύσκολα καλύπτεται, καθώς χιλιάδες Σύροι εργάτες και μικροί επιχειρηματίες επιστρέφουν στη Συρία μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ. Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί ανησυχία για τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπο σε κρίσιμους τομείς της τουρκικής οικονομίας.

Η χώρα χάνει σταδιακά ένα από τα πιο φθηνά και αποτελεσματικά εργατικά δυναμικά της τελευταίας δεκαετίας. Αυτή η αποχώρηση επηρεάζει άμεσα το εργατικό κόστος και την παραγωγική ικανότητα σε τομείς όπως οι κατασκευές, η γεωργία και η ελαφρά βιομηχανία.

Σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, περίπου 200.000 Σύροι έχουν ήδη επιστρέψει από τον Δεκέμβριο του 2024. Ο αριθμός των Σύρων με προσωρινή άδεια παραμονής μειώθηκε από 3,1 εκατομμύρια σε 2,8 εκατομμύρια, καταγράφοντας πτώση περίπου 10% σε μόλις έναν χρόνο.

Επιπτώσεις στις Τουρκικές επιχειρήσεις

Η απόσυρση αυτή έχει ήδη αφήσει αισθητό αποτύπωμα στις τουρκικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τη βιομηχανική παραγωγή, ειδικά σε πόλεις της νοτιοανατολικής Τουρκίας, όπως το Γκαζιαντέπ και η Μερσίνη. Ο τομέας της παραγωγής, που βασιζόταν σε Σύρους εργάτες για βασικές εργασίες, βρίσκεται πλέον σε αναζήτηση νέου εργατικού δυναμικού. Παράλληλα, οι επιχειρήσεις αποφεύγουν να προσλάβουν νέους Σύρους, φοβούμενες περαιτέρω αποχωρήσεις.

Η μείωση αυτή πλήττει ιδιαίτερα τομείς όπως η γεωργία, οι κατασκευές και η μεταποίηση, στους οποίους καταγράφονταν ελλείψεις προσωπικού ακόμα και πριν από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις εργοδοτών, οι Σύροι εργάτες συνέβαλαν στον περιορισμό του κόστους εργασίας, καθώς αμείβονταν με χαμηλότερους μισθούς και λειτουργούσαν υπό λιγότερες νομικές απαιτήσεις.

Η εταιρεία Balbin Textile στην Κωνσταντινούπολη, για παράδειγμα, εμφάνισε πτώση παραγωγής κατά 40% έως 50% το περασμένο έτος, μετά τη φυγή Σύρων εργατών. Επιχειρηματίες όπως ο Αλί Χιτζάζι δηλώνουν ότι η πτώση του τζίρου μετά τον Δεκέμβριο άγγιξε το 95%, με αποτέλεσμα το κλείσιμο επιχειρήσεων και τη μεταφορά της δραστηριότητας πίσω στη Συρία.

Προκλήσεις της επιστροφής

Η επιστροφή στη Συρία συνοδεύεται ωστόσο από υψηλό κόστος μεταφοράς (1.000 δολάρια/τόνο), τελωνειακές επιβαρύνσεις και υποδομές σε κακή κατάσταση, εντείνοντας τις δυσκολίες για επιχειρηματική συνέχιση. Αν και κάποιοι επιχειρηματίες προσπαθούν να διατηρήσουν διπλή παρουσία και στις δύο χώρες, ο αριθμός των επιστρεφόντων συνεχίζει να αυξάνεται.

Ο αντίκτυπος παραμένει προς το παρόν τοπικός και ελεγχόμενος. Ωστόσο, οι αριθμοί δείχνουν ότι η απομείωση του συριακού εργατικού δυναμικού απειλεί να μετατραπεί σε ευρύτερη αποσταθεροποίηση για κλάδους της τουρκικής οικονομίας που βασίζονταν εδώ και μία δεκαετία σε αυτούς.

Με πληροφορίες από ethnos.gr