Με αφορμή τη Μουσικοκαλλιτεχνική διαμαρτυρία, την οποία σε σύμπραξη μουσικών και καλλιτεχνικών σχολείων διοργανώσαμε και ορίσαμε για τις 20 έως 22 Ιανουαρίου θα θέλαμε να διαμαρτυρηθούμε για κάποια θέματα που απασχολούν τα σχολεία μας και δυσχεραίνουν την φοίτηση μας σε αυτά.
Αρχικά ο θεσμός των μουσικών σχολείων χρονολογείται από το 1988, με το Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο Παλλήνης να είναι το πρώτο που ιδρύθηκε με σκοπό την ειδίκευση στη μουσική, κάτι στο οποίο διέφερε πολύ από τα υπόλοιπα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εκείνης της εποχής. Από τότε ακόμα και μετά την ίδρυση του θεσμού των καλλιτεχνών σχολείων αντιμετωπίζουμε ως μαθητική κοινότητα ορισμένα εμπόδια για την ομαλή λειτουργία των δύο πολύ μοναδικών αυτών θεσμών.
Ειδικότερα, η αναγνώριση των μουσικών και καλλιτεχνικών μας σπουδών, που διαρκούν 6 χρόνια και είναι υποχρεωτικές, δεν είναι ισότιμη με τις αντίστοιχες γνώσεις που αποκτά κάποιος από την ιδιωτική εκπαίδευση σε φροντιστήρια και ωδεία. Για αυτό αξιώνουμε την υποχρεωτική αναγνώριση του επιπέδου των σπουδών μας κατά την διάρκεια της φοίτησης μας στο Μουσικό γυμνάσιο και λύκειο.
Έπειτα, η συμπερίληψη των μαθημάτων αυτών στον γενικό μέσο όρο του λυκείου θεωρούμε πως θα έπρεπε να είναι απαραίτητη, μιας και είναι μαθήματα στα οποία εξεταζόμαστε υποχρεωτικά. Με την ισχύουσα κατάσταση δαπανούμε επιπλέον χρόνο και ενέργεια, σε σχέση με τους μαθητές των υπολοίπων λυκείων, χωρίς πρακτικό αντίκρισμα.
Επιπλέον, ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει γενικά η δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι η ετεροχρονισμένη πρόσληψη και ο αργοπορημένος διορισμός καθηγητών, όχι μόνο καλλιτεχνικών και μουσικών μαθημάτων αλλά και μαθημάτων γενικής παιδείας. Μοιραία, αυτό κοστίζει σε ό,τι αφορά την κάλυψη της ύλης και την ποιότητα των σπουδών γενικότερα. Παράλληλα, υπάρχει έλλειψη επαρκούς προσωπικού καθαριότητας, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται αρνητικά η υγιεινή και η καθημερινότητα μαθητών και καθηγητών. Θεωρούμε, επομένως, κρίσιμο να προσληφθεί έγκαιρα το απαραίτητο προσωπικό, για την βελτίωση τόσο της ποιότητας της μόρφωσής μας, όσο και του βιοτικού μας επιπέδου στον χώρο του σχολείου.
Συγχρόνως, μια τροχοπέδη στην διεξαγωγή των μαθημάτων σε μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία είναι οι ακατάλληλες υποδομές, για τις οποίες δεν θα έλεγε κανείς ότι έχει γίνει προσπάθεια βελτιστοποίησής τους όλα αυτά τα χρόνια. Μάλιστα πολλές φορές οι συνθήκες είναι τόσο ακατάλληλες, που κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα των μαθητών, κυρίως από τις πλημμύρες που δημιουργούνται λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών. Όσον αφορά, γενικότερα, τους οδηγούς διδασκαλίας και τη συγγραφή βιβλίων και βοηθημάτων για τα μουσικά και καλλιτεχνικά μαθήματα κατανοούμε πως είναι ένα δύσκολο έργο. Δεν παύει όμως να αποτελεί θεμέλιο της δωρεάν εκπαίδευσης που θα έπρεπε να παρέχεται από την πολιτεία. Το ίδιο και η παροχή εξοπλισμού μεγάλου κόστους που πολλοί γονείς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν για τα παιδιά τους, και ας είναι εργαλείο για την εκπαίδευση τους. Αιτούμαστε λοιπόν την δωρεάν παροχή εξοπλισμού, μουσικών οργάνων και συγγραμμάτων καθώς και βελτίωση του σχολικού χώρου.
Τέλος, βασικό εμπόδιο για πολλούς είναι η μετακίνηση προς το σχολείο. Ζητούμε συνακόλουθα την άρση του χιλιομετρικού ορίου στα μέσα μετακίνησης των μαθητών και μαθητριών προς και από τον σχολικό χώρο.
Ορισμένοι ίσως θεωρούν τους ανώτερους φορείς και το Υπουργείο Παιδείας “αντιπάλους” και μόνιμους στόχους διαμαρτυρίας. Η μαθητική κοινότητα, ωστόσο, επιθυμεί να σας θεωρεί συμμάχους στο εγχείρημα για τη βελτίωση των συνθηκών της σχολικής μας ζωής στα μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία. Θα σας παρακαλούσαμε, λοιπόν, να λάβετε υπόψη τα παραπάνω προβλήματα και να προβείτε σε ενέργειες για την επίλυσή τους.
Με σεβασμό και εκτίμηση,
Τα Δεκαπενταμελή Συμβούλια των Μουσικών και Καλλιτεχνικών σχολείων