Μια ανάσα από το δημαρχείο στην Κονταριώτισσα,  η εικόνα θυμίζει εγκαταλελειμμένη επαρχία μιας άλλης εποχής!  Ο λόγος για τον αγροτικό δρόμο που βρίσκεται κοντά στο δημαρχιακό μέγαρο και λειτουργεί – άτυπα  – ως παράλληλη διαδρομή προς την Κονταριώτισσα. Ένας δρόμος που, αν και δεν είναι επίσημα χαρακτηρισμένος ως βασική αρτηρία, εξυπηρετεί σε καθημερινή βάση δεκάδες οδηγούς, επαγγελματικά οχήματα και κυρίως αγρότες.

Η κατάσταση που επικρατεί, όμως, προκαλεί. Σε πολλά σημεία, ο δρόμος είναι γεμάτος λακκούβες, ενώ ορισμένα τμήματα είναι στενά. Κι όλα αυτά, υπό τα… αδιάφορα βλέμματα της δημοτικής αρχής, που – όπως καταγγέλλουν κάτοικοι και αγρότες – γνωρίζει το πρόβλημα εδώ και χρόνια, χωρίς να έχει πράξει τα αναμενόμενα.

“Ο δρόμος αυτός έχει καταντήσει καθημερινός εφιάλτης. Στενός, γεμάτος λακκούβες, και τώρα τρέχουν και νερά. Είναι θέμα χρόνου να συμβεί το κακό”, δηλώνει στον ΝΤΕΛΑΛΗ αγρότης της περιοχής, που τον διασχίζει συχνά για να φτάσει στα χωράφια του.

Τρέχει, τρέχει, τρέχει το νερό! 

Το σοβαρότερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο οι λακκούβες. Κατά μήκος της διαδρομής, νερό άρδευσης τρέχει ασταμάτητα εδώ και καιρό, σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλουν στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα κάτοικοι.  Επισημαίνουν δε πως η  διαρροή αυτή όχι μόνο καταστρέφει το οδόστρωμα, αλλά συνιστά πρόκληση σε μια περίοδο που η λειψυδρία απειλεί σοβαρά τις καλλιέργειες.  

“Μιλάμε για νερό άρδευσης που χάνεται άσκοπα, και αντί να το διαχειριστούν, το αφήνουν να τρέχει στον δρόμο. Γιατί τέτοια αδιαφορία;”, αναρωτιούνται αγανακτισμένοι αγρότες της περιοχής, ενώ σημειώνουν με νόημα πως “ακόμη και αντιδήμαρχος της περιοχής περνά καθημερινά από εδώ, αλλά λύση δεν βλέπουμε”.

Οι ίδιοι αναφέρουν πως από το σημείο διέρχονται βαρέα οχήματα – φορτηγά, μηχανήματα και άλλα επαγγελματικά, τα οποία επιβαρύνουν περαιτέρω το ήδη διαλυμένο οδόστρωμα. Οι κάτοικοι ζητούν επιτακτικά να τοποθετηθεί σήμανση και να απαγορευτεί η διέλευση των βαρέων οχημάτων, πλην των αναγκαίων αγροτικών.

Οι εικόνες που δημοσιεύει Ο ΝΤΕΛΑΛΗΣ μιλούν από μόνες τους. Αποτυπώνουν μια κατάσταση δρόμου που μόνο δρόμος για έναν δήμο που θέλει να λέγεται αναπτυσσόμενος δεν θα ‘πρεπε να είναι. Η λάσπη και τα νερά δημιουργούν παγίδες, ενώ τα οχήματα κινούνται με κίνδυνο να υποστούν ζημιές ή – το χειρότερο – να εμπλακούν σε ατύχημα.

Κι όμως, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των κατοίκων, το αυτί του Δήμου Δίου – Ολύμπου δεν φαίνεται να… ιδρώνει. Ούτε μια πρόχειρη αποκατάσταση, ούτε μια ενημέρωση για το τι μέλλει γενέσθαι. Απόλυτη σιωπή, απόλυτη απουσία…