Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρομάτης
Τι έχεις Γιάννημ’ ό,τ’ είχα πάντα, ή αλλιώς στην καθαρεύουσα όπως λέει και ο λαός τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος είχαμε και εμείς εδώ στην Πλάκα Λιτοχώρου τα δώρα, όπως και σε άλλα μέρη της Ελλάδας και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό, της μανίας της φύσης.
Χρόνια τώρα μιλάμε για μια παρέμβαση στο παραλιακό μέτωπο της Πλάκας Λιτοχώρου, με όλους του περιβαλλοντικούς όρους, αλλά λόγια ακούμε, αλλά έργα όμως δεν βλέπουμε. Αν αθροίσουμε τις δαπάνες που κάθε χρόνο γίνονται για μια αποκατάσταση του παραλιακού τοπίου, που ο θεός να την πει αποκατάσταση, θα είχαμε κάνει ένα προστατευτικό έργο αρκετά σοβαρό. Ίσως ένα στηθαίο που βλέπουμε σε διάφορα παραλιακά μέρη δίκην προκυμαίας για να αποφεύγονται κάθε χρόνο αυτές οι πληγές.
Οι τοπικές εξουσίες και όχι μόνο, έχουν την καραμέλα στο στόμα τους. Υπάρχουν μελέτες, μας λένε, καλώς υπάρχουν, που είναι όμως αυτές οι μελέτες, στα συρτάρια τους… Πότε θα βγούνε από συρτάρια τους; Πολύ απλά, στις παραμονές εκλογών και μετά πάλι στα συρτάρια τους και κάθε χρόνο εμείς θα βλέπουμε τα ίδια και χειρότερα.
Κάποτε τραγουδούσαμε τον ύμνο του Λιτοχώρου “Πολλά καράβια στο γιαλό” τώρα μάλλον πρέπει να μοιρολογάμε “Πολλά τροχάλια* στο γιαλό”. Θέλω να προλάβω το Δήμαρχο μη με κατηγορήσει ότι τον αντιπολιτεύομαι μακριά από μένα αυτές οι σκέψεις. Για την Πλάκα υπάρχει μια μακρά αδιαφορία όλων των Δημάρχων. Όταν αποχωρούν από τον δημαρχιακό θώκο τότε επισημαίνουν και υποδεικνύουν λύσεις!!!
Με της υγείας μας, αυτό λέμε στο Λιτόχωρο. Και του χρόνου στα ίδια θα είμαστε.
*Τρόχαλο=πέτρα.
