Συνταξιοδότηση στο Δημόσιο: Πότε η αποχώρηση είναι υποχρεωτική και τι αλλάζει μετά τα 62
Σαφείς οδηγίες για το πότε λύεται η υπαλληλική σχέση λόγω συνταξιοδότησης δίνει νέα εγκύκλιος του ΕΦΚΑ, με διαφορετικούς κανόνες για μονίμους, ΙΔΑΧ, ΙΔΟΧ και πρώην συμβασιούχους.
Σημαντικές διευκρινίσεις για τον χρόνο κατά τον οποίο ένας δημόσιος υπάλληλος υποχρεούται να αποχωρήσει από την υπηρεσία του προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί παρέχει εγκύκλιος του ΕΦΚΑ, βάζοντας τέλος σε χρόνια γκρίζα σημεία.
Η γενική αρχή παραμένει: για όσους συνεχίζουν να εργάζονται στο Δημόσιο και δεν έχουν συμπληρώσει το 62ο έτος της ηλικίας τους, η σύνταξη αναστέλλεται και επαναχορηγείται μόλις κλείσουν τα 62. Ωστόσο, για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, η υπαλληλική σχέση λύεται αυτοδίκαια λόγω συνταξιοδότησης.
Πότε λύεται αυτοδίκαια η υπαλληλική σχέση
Σύμφωνα με την εγκύκλιο, σε ορισμένες περιπτώσεις η αποχώρηση δεν προηγείται της αίτησης, αλλά έπεται της συνταξιοδοτικής απόφασης. Η λύση της σχέσης επέρχεται την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα από την έκδοση της απόφασης συνταξιοδότησης.
Οι κατηγορίες που «φεύγουν» αυτόματα
Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται:
Συμβασιούχοι του Δημοσίου που κατά τη μονιμοποίησή τους διατήρησαν το ασφαλιστικό καθεστώς που είχαν ως συμβασιούχοι.
Υπάλληλοι με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ).
Υπάλληλοι με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ).
Για αυτούς, δεν απαιτείται προηγούμενη λύση της υπαλληλικής σχέσης για να υποβληθεί και να εξεταστεί η αίτηση συνταξιοδότησης.
Ποιοι πρέπει πρώτα να αποχωρήσουν και μετά να ζητήσουν σύνταξη
Αντίθετα, για τους μόνιμους υπαλλήλους με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου και τους μόνιμους υπαλλήλους Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), ισχύει άλλος κανόνας:
πρώτα λύνεται η υπαλληλική σχέση και στη συνέχεια υποβάλλεται η αίτηση συνταξιοδότησης.
Τι προβλέπεται αναλυτικά ανά κατηγορία
Η εγκύκλιος του ΕΦΚΑ αποσαφηνίζει ειδικότερα ότι:
Μόνιμοι υπάλληλοι με σχέση δημοσίου δικαίου, προσληφθέντες από 1/1/2011 και μετά (ασφάλιση τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ):
Απαιτείται λύση της υπαλληλικής σχέσης τόσο για σύνταξη γήρατος όσο και για σύνταξη αναπηρίας, εφόσον η υγειονομική κρίση είναι επ’ αόριστον.
Μόνιμοι υπάλληλοι ΝΠΔΔ ασφαλισμένοι στο ειδικό καθεστώς του ν. 3163/1955:
Το δικαίωμα επιλογής συνταξιοδοτικών διατάξεων (υπαλληλικών ή κοινών) ασκείται μόνο μετά την αποχώρηση από την υπηρεσία.
Υπάλληλοι ΝΠΔΔ που διατήρησαν το καθεστώς τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μετά τη μονιμοποίηση:
Δεν απαιτείται λύση της υπαλληλικής σχέσης για σύνταξη γήρατος, όμως αυτή λύεται αυτοδίκαια την πρώτη του επόμενου μήνα από την έκδοση της συνταξιοδοτικής απόφασης.
Υπάλληλοι Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ): Δεν απαιτείται λύση της σχέσης για την υποβολή και επεξεργασία της αίτησης, αλλά αυτή λύεται αυτοδίκαια με τη συνταξιοδότηση. Το ίδιο ισχύει και για σύνταξη αναπηρίας.
Υπάλληλοι Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ): Δεν απαιτείται λύση της σχέσης ούτε για την αίτηση ούτε για την έκδοση απόφασης.
Η παραμονή τους στην υπηρεσία μετά την απόφαση δεν εμποδίζει την έναρξη καταβολής της σύνταξης.
Το συμπέρασμα με απλά λόγια
Με λίγα λόγια: άλλοι φεύγουν πριν ζητήσουν σύνταξη, άλλοι αφού βγει η απόφαση. Και αν κάποιος μπερδευτεί, το ρίσκο είναι διπλό: καθυστέρηση στη σύνταξη ή υπηρεσιακές περιπέτειες. Η εγκύκλιος ήρθε ακριβώς για να κόψει αυτά τα… σασπένς.
Πηγή: flash