«Μου αρέσει να ξεπερνάω κάποια υποθετικά όρια» είπε η νεαρή φοιτήτρια Βιολογίας με τα κινητικά προβλήματα.

«Γιατί το έκανα; Νομίζω ότι η απάντηση θα είναι η ίδια που είχα δώσει και για το εγχείρημα του Ολύμπου. Επειδή ήθελα να ζήσω την εμπειρία και τα συναισθήματα που τη συνοδεύουν και να δω τον κόσμο από ακόμα πιο ψηλά, όπως οποιαδήποτε άλλη γυναίκα στην ηλικία μου, η οποία θα έκανε αυτή την προσπάθεια. Επειδή μού αρέσει να ξεπερνάω κάποια υποθετικά όρια».

Με αυτή τη φράση, η Ελευθερία Τόσιου, η νεαρή φοιτήτρια βιολογίας με τα κινητικά προβλήματα που είχε καταφέρει να φτάσει στην κορυφή του Ολύμπου σε ειδικά διαμορφωμένο σακίδιο στην πλάτη του συμπατριώτη της Δραμινού υπεραθλητή Μάριου Γιαννάκου, εξηγεί τι ήταν αυτό που έναν χρόνο μετά εκείνο το φοβερό και συνάμα δύσκολο εγχείρημα την έκανε να θελήσει να δει και πάλι τον κόσμο από ψηλά, αυτή τη φορά όχι από την κορυφή ενός βουνού, αλλά πέφτοντας κυριολεκτικά από τα σύννεφα.

Το πρωί του περασμένου Σαββάτου, η Ελευθερία Τόσιου, έχοντας στο πλευρό της τη μαμά της, τη θεία της και κάποιους κοντινούς φίλους πέρασε την πύλη των εγκαταστάσεων του Skydive Athens, στο αεροδρόμιο Κωπαΐδας, για να δοκιμάσει την εμπειρία μιας ελεύθερης πτώσης και να δει έναν ακόμη από τους στόχους της να υλοποιείται.

Η ιδέα της ελεύθερης πτώσης, άλλωστε, υπήρχε στο μυαλό της εδώ και τουλάχιστον δυο χρόνια, όταν είδε κάποιο ρεπορτάζ για ένα άτομο με αναπηρία που έκανε μόνο του άλματα. Ήταν τότε που «ξύπνησε» μέσα της η επιθυμία να δει τον κόσμο από ψηλά και να βιώσει μια εμπειρία γεμάτη αδρεναλίνη.

Ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο είχε αρχίσει να κάνει τις πρώτες κινήσεις για να δει την ιδέα της να παίρνει «σάρκα και οστά», προέκυψε το πρότζεκτ του Ολύμπου και προς στιγμήν τα σχέδια για ελεύθερη πτώση «πάγωσαν». Ωστόσο, φύσει ανήσυχο πνεύμα η νεαρή φοιτήτρια, τα επανέφερε στο προσκήνιο αμέσως μόλις ολοκλήρωσε την πτυχιακή της.

«Τους τελευταίους μήνες η σκέψη επανήλθε έντονα και πάλι στο μυαλό μου και τελικά ο προγραμματισμός της πτώσης προέκυψε με αφορμή ένα ταξίδι αναψυχής στην Αθήνα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο», εξηγεί η Ελευθερία Τόσιου. Μόλις «έκλεισε» το ταξίδι, πήρε τηλέφωνο τον εκπαιδευτή βατραχανθρώπων και φίλο της Διονύση Πετρίδη για να τού ανακοινώσει την ιδέα της και να τού ζητήσει να είναι «παρών» σ’ αυτή την ξεχωριστή για την ίδια στιγμή.

«Τού είπα ότι η ενθάρρυνσή του και η συντροφιά του θα έκανε την εμπειρία ακόμα πιο μοναδική», λέει η Ελευθερία και εξηγεί πως στην πορεία της προετοιμασίας του εγχειρήματος προστέθηκαν και άλλοι καλοί φίλοι και συγκεκριμένα ο βετεράνος καλαθοσφαιριστής Δημήτρης Παπανικολάου και ο Κωνσταντίνος Σοφικίτης, οι οποίοι κατάφεραν να δώσουν ομαδικό και παρεΐστικο τόνο στο εγχείρημα.

Ακολούθησε η επικοινωνία με το Skydive Athens και τον ιδιοκτήτη του Αναστάση Σιδέρη, στον οποίο η Ελευθερία Τόσιου και ο Διονύσης Πετρίδης εξήγησαν την ιδιαιτερότητα της κατάστασης και εκείνος υποδέχθηκε θετικά την ιδέα τους. Ο δρόμος είχε ανοίξει πλέον και η τελειόφοιτη φοιτήτρια, αφού κατάφερε να μεταδώσει τον ενθουσιασμό της στην οικογένειά της που προβληματιζόταν με την παράμετρο του κινδύνου, άρχισε να μοιράζεται τον ενθουσιασμό της με τους κοντινούς της φίλους, οι οποίοι την ενθάρρυναν να προχωρήσει.

«Η μαμά μου, τους τελευταίους μήνες έβλεπε ότι το “ηφαίστειο” μέσα μου έβραζε και ετοιμαζόταν για έκρηξη διότι έκανα συχνά αναφορά στο θέμα. Όταν τής το ανακοίνωσα ήταν συγκρατημένη λόγω των πιθανών κινδύνων αλλά και μη ούσα σίγουρη ότι ήταν δυνατόν να το κάνω. Ωστόσο, από την αρχή στήριξε την απόφασή μου και ήταν δίπλα μου όπως πάντα», εξηγεί.

«Όταν περάσαμε μέσα από τα σύννεφα ήταν ασύλληπτο»

Ο χρόνος κύλησε και το ημερολόγιο έδειχνε 2 Οκτωβρίου, όταν η Ελευθερία βρέθηκε να δοκιμάζει και να προσαρμόζει στο σώμα της τον εξοπλισμό μαζί με τον εκπαιδευτή του SkyDive Athens Δημήτρη Σουρλή, ο οποίος έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στο κομμάτι των πτώσεων κι ήταν εκείνος που προσγείωσε την Ελευθερία από τα 14000 πόδια στο έδαφος.

«Έχοντας ντυθεί με τον κατάλληλο εξοπλισμό, επιβιβαστήκαμε στο ειδικό αεροπλάνο, όπου και δέθηκα πάνω στο σώμα του κ. Σουρλή. Η εμπειρία μέσα στο ίδιο το αεροπλάνο ήταν αρκετά διασκεδαστική καθώς η απογείωση και η πτήση είναι πιο έντονη από τις αντίστοιχες ενός συμβατικού αεροσκάφους. Μέχρι τη στιγμή που βρίσκεσαι πάνω από τα σύννεφα, έχεις φτάσει στα 14000 πόδια και ανοίγει η πόρτα και αντικρίζεις τα σύννεφα και το κενό. Εκεί, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, η θέα μού προκάλεσε δέος και φόβο ταυτόχρονα. Πέρασε από το μυαλό μου μήπως θα έπρεπε να κάνω πίσω και να μην πηδήξω. Ευτυχώς, αυτή η σκέψη όμως δεν κράτησε πολύ και υπερίσχυσε η τόλμη», περιγράφει με γλαφυρό τρόπο η τελειόφοιτη φοιτήτρια βιολογίας του ΑΠΘ.

«Δεν μπορώ να σας περιγράψω με λόγια την εικόνα και το σοκ που παθαίνεις, όταν αντικρίζεις αυτή τη θέα», λέει και συνεχίζει την αφήγηση: «Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε να καθόμαστε στην έξοδο του αεροσκάφους, με τα πόδια στο κενό. Το άγχος είχε ανακατευτεί με την αγωνία, την ανυπομονησία και το δέος. Ελάχιστα δευτερόλεπτα αργότερα, κάναμε τη βουτιά συνειδητοποιώντας ότι πλέον δεν υπάρχει επιστροφή. Για να είμαι ειλικρινής δε θέλησα να υπάρξει επιστροφή. Έτσι βρεθήκαμε να κάνουμε ελεύθερη πτώση στον ουρανό, προσεγγίζοντας τα σύννεφα. Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε ιδιαίτερος φόβος σ’ εκείνο το κομμάτι και στόχος ήταν να κρατήσω τα μάτια ανοιχτά και να αφουγκραστώ στο έπακρο όλες τις αισθήσεις στο σώμα μου. Το δε σημείο όπου φτάσαμε τα σύννεφα και περάσαμε μέσα απ’ αυτά ήταν από τα πιο ασύλληπτα πράγματα της εμπειρίας».

Μετά τα σύννεφα, το αλεξίπτωτο άνοιξε και μπροστά στα μάτια της ξεδιπλώθηκε ένα μοναδικό θέαμα: η πανοραμική θέα του φυσικού τοπίου, «μια θέα μαγική και αξέχαστη», που απολάμβανε μέχρι το τελευταίο λεπτό της προσγείωσης. Μια προσγείωση που χάρη στην εμπειρία του Δημήτρη Σουρλή έγινε ομαλά, εν μέσω χειροκροτημάτων και επιφωνημάτων ενθουσιασμού από όλους όσοι παρακολουθούσαν από το έδαφος.

Η μητέρα «φύλακας- άγγελος» και οι φίλοι που αγαπούν όλο της το «είναι»

Ανάμεσα στους ανθρώπους που παρακολουθούσαν από χαμηλά όσα διαδραματίζονταν στον αέρα, ξεχώριζε μια ευγενική φιγούρα που η αγωνία αλλά και ταυτόχρονα η συγκίνηση στα μάτια της προέδιδε ότι μάλλον πρόκειται για τη μητέρα της Ελευθερίας. Άλλωστε, οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα της είναι αυτοί που δίνουν δύναμη στη νεαρή φοιτήτρια από τη Δράμα, η ψυχή της οποίας δε συμβιβάζεται με τίποτα λιγότερο από την πραγματοποίηση ακόμη και του πιο «τρελού» της ονείρου.

«Πιο σημαντική απ’ όλους είναι η μητέρα μου, που είναι δίπλα μου και με στηρίζει σε κάθε βήμα και επιλογή μου όλα αυτά τα χρόνια. Φυσικά όλη η υπόλοιπη οικογένειά μου και οι καλοί μου φίλοι, που με κάνουν να νιώθω ξεχωριστή όχι για την αναπηρία μου αλλά για το γεγονός ότι τους έχω στον κύκλο μου και είμαι τυχερή που απολαμβάνω την αγάπη. Μια αγάπη που αφορά όλο το εύρος του χαρακτήρα μου, όλο μου το “είναι”», τονίζει.

Τη γενναιοδωρία και την αγάπη που εισέπραξε από όλους όσοι στήριξαν το νέο αυτό εγχείρημά της, η Ελευθερία Τόσιου την ανταποδίδει με ένα «μεγάλο ευχαριστώ» προς τον Αναστάση Σιδέρη και το Skydive Athens, τον εκπαιδευτή Δημήτρη Σουρλή, τους Διονύση Πετρίδη, Δημήτρη Παπανικολάου, Κωνσταντίνο Σοφικίτη και φυσικά τη μητέρα και τη θεία της, που ήρθε από τη Γερμανία για να βρίσκεται στο πλευρό της. «Τους ευχαριστώ όλους, που με τον ενθουσιασμό, την ενθάρρυνση και τη συμμετοχή τους έκαναν αυτή την πτώση ακόμη πιο μαγική», υπογραμμίζει.

Όσο για το αν η τολμηρή νεαρή από τη Δράμα θα επαναλάμβανε την ελεύθερη πτώση ή ακόμη και το ιδιαίτερο εγχείρημα της ανάβασης στην κορυφή του Ολύμπου, η απάντηση έχει δυο όψεις.

«To skydiving θα το έκανα και πάλι με μεγάλη χαρά. Σε ό,τι αφορά τον Όλυμπο, επειδή ήταν ένα εγχείρημα που ήθελε πολύ μεγάλη προετοιμασία και ήταν λίγο επίπονο και μεγαλύτερης δυσκολίας, νομίζω πως δε θα το επαναλάμβανα. Κάποιες τέτοιες δυνατές εμπειρίες είναι καλό να τις ζούμε μία φορά και να μένουν μετά χαραγμένες μέσα μας», λέει χαρακτηριστικά. Στην ερώτηση δε, αν οι μελλοντικοί στόχοι της περιλαμβάνουν και άλλα εγχειρήματα αυτού του είδους, το χαμόγελο που αχνοφαίνεται στα χείλη της μαρτυρά πως οι περιπέτειες της Ελευθερίας θα έχουν συνέχεια!

 

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ. Τις φωτογραφίες παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Ελευθερία Τόσιου.